ဘဝ အေတြ႕အၾကံဳ
ဝယ္ယူလို႕မရ၊ ရင္းယူမွ ရတယ္။
ငါ့ကုသိုလ္ေတြနဲ႕
ေျမျမိဳလို႕ေတာ့ မေသႏိုင္၊ ရင္ခံုသံေတာ့
နည္းနည္း ျမန္တယ္။
တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ၾကံဳရတဲ့
ကုသိုလ္မ်ိဳး မဟုတ္။
တစ္သက္တစ္ခါ ၾကံဳရတဲ့ ကုသိုလ္မ်ိဳး မဟုတ္။
ဘဝ အဆက္ဆက္ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ
ငါ အိုးသူၾကီး လုပ္တာ
ဘာျဖစ္လဲ လို႕။
ထမင္းေႏြးေႏြးေပၚမွာ
ငါ့ ေႏြးေထြးတဲ့ ေမတၱာရွိတယ္။
ဟင္းေႏြးေႏြးေလးေပၚမွာ
ငါ့ ေႏြးေထြးတဲ့ ေမတၱာရွိတယ္။
ေၾကကြဲတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြကို
ေပ်ာက္ေစသား လို႕။
သို႕ေသာ္
ငါ သိၾကားမင္းေတာ့ မဟုတ္။
ေရႊမိုးေငြမိုးလည္း မရြာႏိုင္
ေမတၱာေလးေတာ့ ငါေပးႏိုင္တယ္။
ဘယ္လို ျဖစ္ျဖစ္
လႈပ္ေနတဲ့၊ ငလ်င္ေၾကာေပၚမွာ
မင္းနဲ႕အတူ၊ ငါရွိေနမယ္ေလ။
အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ
ဘယ္အရပ္က ငါလာခဲ့လို႕လဲ။
ေျမၾကီးကေတာ့ လႈပ္ေနဆဲ။
မျမဲျခင္း ေလာကမွာ
ငါ့ ဟင္းရနံ႔ေလး သင္းပ်ံ႕ေနဆဲ။
(ဝစီပိတ္ဆရာေတာ္)
၂၀၁၁ မတ္ ၂၄ ငလ်င္ႀကီးအၿပီး ၂ ပတ္အၾကာ သုေတသနသမား ကၽြန္ေတာ္တို႕တေတြ သဘာ၀ေဘး သင့္ရာ တာေလ-မိုင္းလင္း ေဒသကို ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ငလ်င္ဒဏ္ခံထားရတဲ့ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းႀကီးတစ္ခုထဲမွာ နံမည္သာၾကားဘူးတဲ့ ၀စီပိတ္ ဆရာေတာ္ဆိုတာ ကို ဖူးရပါတယ္။ ငလ်င္ႀကီးလႈပ္ ၿပီး ကတည္းက က်ဳိင္းတုံကေန ဒီေျမကို ေရာက္ေနၿပီး သူ႕ ဒကာ ေတြနဲ႕အတူ ဒုကၡသည္ ရာေပါင္းမ်ားစြာကို မေမာမပန္းႏိုင္ ေန႕စဥ္ ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးေနတာ ရင္သတ္ရႈေမာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ထူးထူးျခားျခား notebook, ipod ေတြနဲ႕ အင္တာနက္နဲ႕ ကၽြမ္း၀င္တဲ့၊ တစ္ႏွစ္ကို အနည္းဆံုး (၃) လ ၀စီပိတ္က်င့္ သံုးတဲ့ ဆရာေတာ္ဟာ ငလ်င္ဘူမိေဗဒ ကိုလည္း စိတ္၀င္တစား ေလ့လာေဆြးေႏြး လို႕ အဖြဲ႕က်သြားရင္း ဒီျဖစ္ရပ္ႀကီး ျဖစ္ၿပီး စ က သူေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးကို မွ်ေ၀တဲ့အတြက္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ဓာတ္ပံုရိုက္ ယူ ခဲ့တာမို႕ Geolfriends မိတ္ေဆြမ်ားကို ထပ္ဆင့္ေ၀ငွရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။
